علی اناری

جالب اینجاست که تاکنون نامی برای این سریال سفارشی در نظر گرفته نشده است و خشایار الوند به همراه امیرمهدی ژوله نویسندگان این مجموعه، فعلاً یک طرح کلی به شبکه سوم ارائه داده‌اند. بر اساس همین طرح کلی گروه منتخب آقای کارگردان شامل سیامک انصاری و علی لک‌پوریان در لوکیشن این سریال مستقر شده و مشغول آماده‌سازی آن هستند.

جناب مدیری هم فعلاً در حال انتخاب بازیگران است و قرار بر این است در نگارش متن‌ها به نویسندگان مجموعه مشاوره بدهد. تنها سؤالی که این وسط پیش می‌آید این است؛ چرا این همه عجله؟ چطور طرحی که هنوز تصویب نشده حتی لوکیشن‌هایش هم انتخاب شده‌اند. آن هم طرحی که به گفته خشایار الوند فقط بخش‌هایی از قصه‌های موجود در آن رویکرد اصلاح مصرف خواهند داشت.

همه این‌ها در حالی است که مدیری در جریان ساخت سریال نوروزی‌اش ضمن اعلام این موضوع که تا مدت‌ها قصد رفتن به سمت سریال‌های 90 شبی را ندارد، «مرد دو هزار چهره» را آخرین مجموعه تلویزیونی‌ خود در سال 88 معرفی کرده و از قصد خود برای ساخت دو فیلم سینمایی در سال جاری خبر داده بود. تنها سخنی که در این باره می‌شود گفت این است که مدیری فعلا از تصمیمش برگشته است.

خلاصه که داستان کمی عجیب‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌آید. مهران مدیری در نوروز امسال «مرد دو هزار چهره» را بر روی آنتن شبکه اول داشت که چندان اشتیاقی بین مخاطبان در‌بر‌نداشت.

مدیری تاکنون سریال سفارشی در کارنامه‌اش نداشته است اما با توجه به استفاده از اسپانسرهای مختلف در میان سرمایه‌‌گذاران سریال‌هایش بارها نشان داده اگر لازم باشد این توانایی را دارد هر وصله‌ای را هر چقدر نچسب و بی‌ربط به داستانی که در حال تعریف آن است الصاق کند. استفاده از حربه تبلیغ مستقیم در سریال «باغ مظفر» و ارائه گل‌درشت کالاها و خدمات اسپانسرهای سریال در بطن داستان‌ها، این سریال را به مثالی غیر قابل کتمان در تأیید این ادعا تبدیل کرده است.

تنها دلخوشی که در این میان باقی می‌ماند حرفه‌ای‌گری و کاربلدی مدیری است. او بارها حتی در ارائه جلف‌ترین معناها ثابت کرده مخاطب‌ خود را می‌شناسد. تصویر قابل تحمل دیدن از صفحه تلویزیون نعمتی است که متأسفانه این موهبت در بیشتر مواقع از مخاطبان دریغ می‌شود. این نکته‌ای است که در خصوص مهران مدیری و آثارش می‌توان با اغماض به آن نگاه کرد.